Cannabiswetgeving in Canada: een volledig overzicht
Canada schreef geschiedenis op 17 oktober 2018, toen de Cannabis Act (Bill C-45) in werking trad, waarmee het land na Uruguay het tweede land ter wereld — en het eerste G7-land — werd dat cannabis voor recreatief gebruik volledig legaliseerde op federaal niveau. In combinatie met een goed gevestigd medicinaal cannabisprogramma dat al sinds 2001 bestaat, heeft Canada nu een van de meest uitgebreide en volwassen wettelijke cannabiskaders ter wereld.
Recreatief gebruik
Volwassenen van 18 of 19 jaar en ouder (de minimumleeftijd wordt vastgesteld door elke provincie of elk territorium — 19 in de meeste provincies, 18 in Alberta en Quebec) mogen legaal cannabis kopen, bezitten en gebruiken. De federale wet staat bezit van tot 30 gram gedroogde cannabis (of het wettelijke equivalent in andere vormen) in het openbaar toe. Volwassenen mogen ook tot vier cannabisplanten per huishouden telen voor persoonlijk gebruik, hoewel Quebec en Manitoba ervoor hebben gekozen thuisteelt volledig te verbieden, ondanks de federale toestemming.
Legale cannabis wordt verkocht via provinciaal gereguleerde detailhandelssystemen, die aanzienlijk verschillen per provincie:
- Ontario — particuliere winkels vergund door de Alcohol and Gaming Commission of Ontario (AGCO), bevoorraad via het provinciale distributienetwerk van de Ontario Cannabis Store (OCS).
- Quebec — een overheidsmonopolie, de Société québécoise du cannabis (SQDC), exploiteert alle winkels.
- Alberta, British Columbia, Saskatchewan en andere — gemengde modellen die particuliere winkeliers combineren met provinciaal toezicht op groothandel/distributie.
Eetbare producten, extracten en producten voor uitwendig gebruik zijn sinds oktober 2019 legaal voor verkoop in de detailhandel, na een verplichte vertraging van een jaar die in de oorspronkelijke wetgeving was ingebouwd om toezichthouders de tijd te geven veiligheidsnormen te ontwikkelen. De regels voor gebruik in het openbaar komen overeen met die voor tabak en volgen over het algemeen de provinciale rookverordeningen, wat betekent dat cannabis niet mag worden gerookt of gevapet in de meeste openbare binnenruimtes, op werkplekken, of in de buurt van scholen en speelplaatsen.
Medicinaal cannabisprogramma
Canada's medicinale cannabiskader dateert van bijna twee decennia vóór de volledige legalisering en is ontstaan met de Marihuana Medical Access Regulations in 2001, die is uitgegroeid tot de huidige Access to Cannabis for Medical Purposes Regulations (ACMPR), nu opgenomen in de Cannabis Act. Patiënten met een goedkeuring van een zorgverlener kunnen zich registreren bij een vergunde producent of bij Health Canada een vergunning voor persoonlijke productie aanvragen, en mogen tot 150 gram of een voorraad voor 30 dagen bezitten. Medicinale patiënten profiteren van hogere bezitslimieten dan recreatieve gebruikers, belastingvrijstellingen op bepaalde aankopen, en de mogelijkheid om meer planten te telen dan de recreatieve limiet als hun voorgeschreven dagelijkse dosis dat vereist.
Rijden onder invloed
Rijden onder invloed van cannabis is een ernstig strafbaar feit in Canada, gehandhaafd onder het Wetboek van Strafrecht met speciale bepalingen tegen rijden onder invloed van drugs die tegelijk met de legalisering zijn ingevoerd. De politie gebruikt speekseltesten langs de weg om op THC te testen, en drempelwaarden voor de THC-concentratie in het bloed (2 ng/ml en 5 ng/ml per ml bloed) bepalen de ernst van de aanklacht, die boetes, rijontzegging en gevangenisstraf kan omvatten. De handhaving is sinds 2018 robuust, en Canada behandelt rijden onder invloed van cannabis met dezelfde ernst als rijden onder invloed van alcohol.
Federale versus provinciale regelgeving
Een bepalend kenmerk van het Canadese systeem is de verdeling van de regelgevende bevoegdheid: de federale overheid controleert de vergunningverlening aan producenten, productnormen en verpakkingsvereisten, terwijl provincies en territoria zelfstandig de distributie, detailhandel, minimumleeftijd, bezitslimieten (die lager kunnen zijn dan het federale maximum) en regels voor gebruik in het openbaar reguleren. Dit betekent dat de praktische ervaring van het kopen en gebruiken van cannabis aanzienlijk kan verschillen, afhankelijk van in welke provincie iemand zich bevindt.
De grens met de VS oversteken
Ondanks de volledige legaliteit binnen Canada blijft cannabis onder de federale wetgeving van de Verenigde Staten een gecontroleerde stof in Schedule I, en dit vormt een van de meest ingrijpende juridische valkuilen voor reizigers. Het vervoeren van welke hoeveelheid cannabis dan ook over de grens tussen Canada en de VS — in beide richtingen, zelfs van een legale Canadese winkel naar een Amerikaanse staat waar cannabis ook legaal is — is een federaal misdrijf onder Amerikaans recht. De gevolgen kunnen inbeslagname van het voertuig, arrestatie en een levenslang inreisverbod voor de Verenigde Staten omvatten, zelfs voor Canadese burgers die simpelweg tegenover een Amerikaanse grensagent toegeven in het verleden cannabis te hebben gebruikt. Canadese reizigers wordt dringend geadviseerd nooit cannabis, cannabisproducten of zelfs lege verpakkingen mee te nemen naar de grens met de VS, en om het gebruik van cannabis niet te bespreken met agenten van U.S. Customs and Border Protection.
Belangrijkste feiten in het kort
- Juridische status: landelijk volledig legaal voor recreatief en medicinaal gebruik
- Datum van legalisering: 17 oktober 2018 (Cannabis Act / Bill C-45)
- Minimumleeftijd: 18 of 19, afhankelijk van de provincie
- Bezitslimiet: 30 gram in het openbaar (federaal maximum)
- Thuisteelt: tot 4 planten per huishouden (verboden in Quebec en Manitoba)
- Medicinaal programma: opgericht in 2001, geïntegreerd in de Cannabis Act
- Grensovergang met de VS: strikt illegaal onder Amerikaans federaal recht, ongeacht de Canadese legaliteit